Βρισκόμαστε στην εποχή που το τμήμα μπάσκετ του Ολυμπιακού βίωνε τα… πέτρινα χρόνια του. Από το θρυλικό Παπαστράτειο στο κλειστό της Γλυφάδας, προσπαθούσε να ορθοποδήσει και να μπει «σφήνα» στους –τότε- «μεγάλους» της Α1. Τον Άρη και τον ΠΑΟΚ.
Κάτι που φάνταζε πολύ δύσκολο με δεδομένη την παρουσία της… αφρόκρεμας του ελληνικού μπάσκετ στις δύο ομάδες της Θεσσαλονίκης. Τη σεζόν 1988-89, οι «ερυθρόλευκοι» τερμάτισαν στην 7η θέση με καλύτερο παίκτη τον (κατά τα άλλα προβληματικό) Κάρεϊ Σκάρι. Ο Γιατζόγλου αποτέλεσε παρελθόν και ο αντικαταστάτης του, Μάκης Δενδρινός έψαχνε για έναν παίκτη που να μπορούσε να κάνει τη διαφορά.
Από εκεί και πέρα δεν έγιναν ουσιαστικές αλλαγές. Βέβαια πριν ξεκινήσει η ανεύρεση Αμερικανού, όλο το βάρος είχε πέσει πάνω στον Τζορτζ Παπαδάκο, ο οποίος έπρεπε να ανανεώσει το συμβόλαιό του και ταυτόχρονα να αυξήσει τις αρμοδιότητές του μέσα στο παρκέ. Αν και στις αρχές Αυγούστου ο ίδιος δήλωνε δημόσια ότι πάει στον… ΠΑΟΚ, δύο μέρες αργότερα τα βρήκε με τον Ολυμπιακό και υπέγραψε την ανανέωση έναντι 19 εκατομμυρίων δραχμών το χρόνο.
Από τη στιγμή που ο βραχνάς του Παπαδάκου έλαβε αίσιο τέλος, ο Δενδρινός άρχισε να ψάχνει τον αντικαταστάτη του Σκάρι! Ουσιαστικά έψαχνε κάποιον που να είναι… ίδια «κοψιά» με τον εκρηκτικό Αμερικανό και γι' αυτόν τον λόγο δεν προχώρησε τις υποθέσεις κάποιων παικτών που (αρχικά) του… είχαν γυαλίσει το μάτι. Αν αναρωτιέστε ποιοι ήταν οι υποψήφιοι αντί-Σκάρι (σύμφωνα πάντα με τα ρεπορτάζ εκείνης της εποχής), ο «Βούδας» είχε στρέψει το ενδιαφέρον του σε τρεις παίκτες.
Τον λευκό Κεντ Μπένσον, ο οποίος είχε 11 χρόνια καριέρας στο ΝΒΑ με Μιλγουόκι, Ντιτρόιτ, Γιούτα και Κλίβελαντ ωστόσο απορρίφθηκε λόγω… ηλικίας μιας και ήταν 33 ετών εκείνη τη χρονιά. Ακολούθησαν οι… άσημοι Ερικ Μπράουν (τότε απόφοιτος του Φλόριντα) και Ζερόμ Μπατίστ χωρίς όμως να κερδίσουν το ενδιαφέρον του Δενδρινού. Μέχρι που ανακαλύφθηκε η περίπτωση του Τοντ Μίτσελ!
Ένας εκρηκτικός παίκτης, με μικρή θητεία στο ΝΒΑ. Συγκεκριμένα είχε επιλεγεί στον β' γύρο του ντραφτ το 1988 από τους Ντένβερ Νάγκετς, χωρίς όμως να αγωνιστεί σε κάποιο παιχνίδι της ομάδας. Αντίθετα η ευκαιρία του δόθηκε από τους Μαϊάμι Χιτ αρκετούς μήνες αργότερα! Ήταν 3 Ιανουαρίου 1989 όταν πάτησε για πρώτη φορά τα παρκέ του ΝΒΑ σημειώνοντας 4 πόντους (2/3 δίποντα, 3ριμπ., 1ασ., 3λ.) στην ήττα των… τραγικών (και νεοφερμένων στο ΝΒΑ) Χιτ (σ.σ. τελείωσαν τη χρονιά με ρεκόρ 15-67!) από τους Μπλέιζερς (119-95).
Μάλιστα συμπαίκτης του Μίτσελ στο Μαϊάμι ήταν ο… μετέπειτα συμπαίκτης του και στον Παπάγου Τζον Πολ Σάσκι! Το καλύτερο παιχνίδι του το έκανε στις 9 Φεβρουαρίου 1989 έχοντας 15 πόντους (3/7διπ., 9/11β., 5ριμπ., 1κλ., 2λ.) στη (νέα) ήττα του Μαϊάμι από το Ντένβερ (117-92). Στη συνέχεια υπέγραψε μικρό συμβόλαιο στους Σαν Αντόνιο Σπερς (σ.σ. έπαιξε δύο ματς με τα «Σπιρούνια») πριν ολοκληρώσει την καριέρα του στο ΝΒΑ έχοντας αγωνιστεί σε 24 ματς με 5,1 πόντους κατά μ.ο., 2,1 ριμπάουντ, 1,4 λάθη με 44% στα σουτ εντός πεδιάς και 57% στις βολές.
Τη Δευτέρα 21 Αυγούστου ο Αμερικανός φόργουορντ έκανε την εμφάνισή του στον Ανατολικό Αερολιμένα υπογράφοντας μονοετές συμβόλαιο έναντι 160.000 δολαρίων! «Γνωρίζω τον Παπαδάκο και τον Σεϊκέλι. Με τον πρώτο έχουμε παίξει αντίπαλοι στο κολεγιακό πρωτάθλημα, ενώ με τον Ρόνι ήμασταν συμπαίκτες στο Μαϊάμι και μου είπε κάποια πράγματα για την Ελλάδα» ήταν οι πρώτες δηλώσεις του 22χρονου (τότε) Μίτσελ, ο οποίος είχε συμπληρώσει: «Πιστεύω ότι θα βοηθήσω τον Ολυμπιακό να γίνει πιο δυνατός. Ανάλογα με τις απαιτήσεις της ομάδας μπορώ να παίξω και στις δύο θέσεις των φόργουορντ», ενώ ο Μάκης Δενδρινός είχε πει: «Είμαι ικανοποιημένος από την απόκτηση του Μίτσελ. Είναι ένας παίκτης που σίγουρα θα μας βοηθήσει…»
Μάλιστα την επόμενη μέρα είχε φθάσει στην Αθήνα για λογαριασμό του Πανιωνίου και ένας παίκτης ο οποίος έχει γράψει τη… δική του ιστορία στο ελληνικό πρωτάθλημα, ο Τζον Χάντσον! Βέβαια η μεταγραφή του Τοντ Μίτσελ είχε περάσει στα… ψιλά εκείνη την περίοδο αφού την επικαιρότητα είχε κερδίσει το χρυσό μετάλλιο της εθνικής παίδων στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα! Παρόλα αυτά ο απόφοιτος του Περντιού ενσωματώθηκε αμέσως στην προετοιμασία του Ολυμπιακού και άπαντες περίμεναν την… πρώτη του παράσταση στο τουρνουά του Σπόρτιγκ στη μνήμη του Βλαδίμηρου Βάλλα. Οι «ερυθρόλευκοι» επικράτησαν του Παπάγου με 89-74 με τον Μίτσελ να έχει 23 πόντους και τον Αγγέλου 22π.
Δεύτερο φιλικό στις 10 Σεπτεμβρίου 1989 απέναντι στην ΑΕΚ! Ο Ολυμπιακός γνώρισε την ήττα με 69-68 αλλά ο Μίτσελ συνέχισε να… πείθει με τις εμφανίσεις του έχοντας πετύχει 28 πόντους. Άπαντες έκαναν λόγο για σκόρερ… ολκής, ο οποίος μπορούσε να παίξει άνετα τόσο στο «τρία» όσο και στο «τέσσερα». Αποκορύφωμα το παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ όπου πρόσθεσε άλλους 31 πόντους στο ενεργητικό, αν και η ομάδα του γνώρισε νέα ήττα στη Θεσσαλονίκη με 108-90. Η επίσημη πρεμιέρα του έγινε με την έναρξη της Α1 στις 30 του ίδιου μήνα.
Οι «ερυθρόλευκοι» έπαιζαν στα Πατήσια, αλλά ατύχησαν να πέσουν πάνω στους… εκπληκτικούς Παπαδημητρίου και Αβδάλα οι οποίοι σημείωσαν από 26 και 23 πόντους αντίστοιχα, οδηγώντας τον Σπόρτιγκ στη νίκη με 71-67. Ο Μίτσελ είχε σταματήσει στους 24 πόντους, αλλά έπαιζε… μόνος του από τη στιγμή που δεν είχε την συμπαράσταση των υπολοίπων συμπαικτών του. Γι' αυτόν τον λόγο το πήρε… περισσότερο προσωπικά την 2η αγωνιστική απέναντι στο Παγκράτι και με 33 πόντους οδήγησε τον Ολυμπιακό στην εύκολη νίκη με 97-86! Αυτό ήταν. Το νερό είχε μπει στο αυλάκι με τον Αμερικανό να ήταν ο παίκτης που έψαχναν και ήθελαν στο λιμάνι.
Βέβαια η παραμονή του στον Ολυμπιακό δεν συνοδεύτηκε και με τα επιθυμητά αποτελέσματα. Οι «ερυθρόλευκοι» τερμάτισαν και πάλι στην 7η θέση αλλά ο Μίτσελ έκανε… ό,τι περνούσε από το χέρι του για το καλύτερο δυνατόν. Σε 22 ματς είχε 28,4 πόντους κατά μ.ο. (76% στις βολές, 45% στα δίποντα, 34% στα τρίποντα) και 7,1 ριμπάουντ, ενώ ήταν ο 4ος καλύτερος σκόρερ της Α1 πίσω από τους Νίκο Γκάλη (Άρης), Ντέιβιντ Ίνγκραμ (Ηρακλής) και Γουέιν Γίαργουντ (Απόλλων Π.)
Αν και είχε πραγματοποιήσει εξαιρετική χρονιά στην Α1, η συνέχεια τον βρήκε εκτός Ελλάδας ξεκινώντας ένα ταξίδι σε διάφορες χώρες της Ευρώπης. Αρχικά στη Γαλλία για λογαριασμό της Σολέ, ενώ η διετία 1991-93 τον βρήκε στην Ιταλία έχοντας αγωνιστεί σε Ματζέστικ Φιρέντσε (29,2π.) και Μέντιφορμ Μαρσάλα (26,9π.) Το καλοκαίρι του '93 είχε φτάσει η ώρα για την επιστροφή του στην Ελλάδα.
Ο νεοφώτιστος Παπάγος του Μέμου Ιωάννου είναι η ομάδα που επιλέγει τον Μίτσελ για να... σώσει την κατηγορία, αλλά παρά τους 22,7 πόντους και τα 7,2 ριμπάουντ κατά μ.ο. οι «στρατηγοί» θα υποβιβαστούν στην Α2 μαζί με τον Μίλωνα. Έκτοτε ο Αμερικανός φόργουορντ αποχαιρέτησε τη χώρα δίχως επιστροφή και ξεκίνησε μια νέα περιπλάνηση ανά την Υφήλιο. Σαλαμάνκα (Ισπανία), Σιουξ Φολς (CBA), Μονπελιέ (Γαλλία), Μπνέι Ερζελία (Ισραήλ), Πιστόια (Ιταλία), Στρασβούργο (Γαλλία), ήταν οι ομάδες οι οποίες αγωνίστηκε μέχρι να ρίξει τους τίτλους τέλους στην καριέρα του. Ο λόγος που αναγκάστηκε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση ήταν ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας που του παρουσιάστηκε λίγο πριν από ένα ματς.
Κατά τη διάρκεια της προθέρμανσης ένιωσε ζαλάδα και λιποθύμησε στο παρκέ! Πνευμονικός εμβολισμός η διάγνωση με τον Μίτσελ να παραμένει σε νοσοκομείο του Παρισιού για 13 μέρες. Όπως έλεγε αργότερα θα μπορούσε να είχε χάσει και τη ζωή του, γεγονός που τον οδήγησε στο τέλος της καριέρας του σε ηλικία 33 ετών. Έκτοτε επέστρεψε στις ΗΠΑ και στη γενέτειρα πατρίδα του, το Τολέδο του Οχάιο.
Το SentraGoal και η στήλη «Χρόνια και Ζαμάνια» εντόπισαν τον πρώην παίκτη του Ολυμπιακού και του Παπάγου, ο οποίος... ξαφνιάστηκε στη τηλεφώνημα που του κάναμε!
«Νόμιζα ότι μου έκανε πλάκα ο Αγγέλου!»
«Βαγγέλη;; Εσύ;» ήταν η πρώτη αντίδραση του Τοντ Μίτσελ στο άκουσμα ότι κάποιος του τηλεφώνησε από την Ελλάδα. Μόλις τον ενημερώσαμε για τον σκοπό της επικοινωνίας μας, άρχισε να απαντάει με ιδιαίτερη χαρά στις ερωτήσεις, ενώ στην πορεία της κουβέντας μας εξήγησε για ποιον λόγο νόμιζε ότι στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής ήταν ο... Βαγγέλης Αγγέλου:
«Ήταν ο πλακατζής της ομάδας. Κάναμε πολύ παρέα τότε στον Ολυμπιακό και πάντα είχε και με κάτι να αστειευτεί. Πείραζε τους πάντες!» λέει χαρακτηριστικά και συνεχίζει: «Όταν μου τηλεφώνησες, νόμιζα στην αρχή ότι ήταν εκείνος και μου έκανε πλάκα. Που να φανταστώ ότι θα επικοινωνούσε κάποιος Έλληνας δημοσιογράφος μαζί μου ύστερα από τόσα χρόνια...» Και κάπως έτσι ξεκίνησε η συνομιλίας μας με τον παλαίμαχο μπασκετμπολίστα, ο οποίος ζει μόνιμα στο Οχάιο των ΗΠΑ και όπως θα δείτε και παρακάτω, είχε πολλά και ενδιαφέροντα να μας πει.
«Προπονητής, αναλυτής και υπεύθυνος ανάπλασης»
Μετά το τέλος της καριέρας του το 1999 λόγω του σοβαρού προβλήματος υγείας που διαβάσατε και προηγουμένως, ο Μίτσελ επέστρεψε στις ΗΠΑ και δη στη γενέτειρα πατρίδα του, το Τολέδο του Οχάιο. Αφού ξεκουράστηκε για κάποιο χρονικό διάστημα, «ανέλαβα χρέη προπονητή σε λύκειο της Πολιτείας! Ήταν κάτι που μου άρεσε πολύ. Με την πάροδο του χρόνου προπονούσα και διάφορους άλλους παίκτες, είτε για να τους προετοιμάσω προκειμένου να κάνουν επαγγελματική καριέρα, είτε για το κολεγιακό πρωτάθλημα» είναι ένα μέρος των σημερινών του ασχολιών, αλλά όχι και το μοναδικό:
«Τα 11 τελευταία χρόνια είμαι υπεύθυνος στο δημαρχείο της πόλης μου για την καλύτερη ανάπλαση της περιοχής, ενώ νωρίτερα είχα εργαστεί και στην οικονομική διαχείριση αυτοκινητοβιομηχανίας. Επίσης κάνω διάφορες διαλέξεις με σκοπό να δώσω κίνητρο σε παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με το μπάσκετ. Μάλιστα μαζί με τον φίλο μου και πρώην παίκτη του ΝΒΑ Τζίμι Τζάκσον, με τον οποίο καταγόμαστε από την ίδια πόλη και στην ουσία μεγαλώσαμε μαζί, «τρέχουμε» και ένα καμπ εδώ και 19 χρόνια...»
«Please, μην με βάλετε τώρα να παίξω άμυνα!»
Ο 48χρονος Μίτσελ είναι παντρεμένος με την Λίζα, ενώ έχει ένα παράπονο από την... 17χρονη κόρη του, Τόρι: «Δυστυχώς δεν της αρέσει το μπάσκετ, οπότε δεν βλέπω να ισχύει το `like father, like daughter'. (Γέλια) Δεν με πειράζει όμως. Ας κάνει ότι της αρέσει στη ζωή της...» δήλωσε χαρακτηριστικά, ενώ όπως και οι περισσότεροι Αμερικανοί «μου αρέσει πολύ το γκολφ. Μπορώ να παίζω με τις ώρες», αν και υπάρχουν στιγμές που θα ήθελε να γυρίσει το χρόνο πίσω και να ξαναγίνει μπασκετμπολίστας! Μπορεί να έχουν περάσει 15 χρόνια από το τελευταίο του «αντίο» από τα παρκέ, αλλά σύμφωνα με τον ίδιο δεν έχει σκοτώσει ακόμα τον παίκτη μέσα του:
«Ομολογώ ότι μου λείπει πολύ το μπάσκετ. Για να ακριβολογήσω μου λείπει ο ανταγωνισμός σε υψηλό επίπεδο. Γιατί ακόμα και τώρα παίζω με τους φίλους ή με κάποιες άλλες παρέες. Δεν τα έχω παρατήσει (Γέλια). Μπορώ να σου πω ότι είμαι σε πολύ καλή κατάσταση. Όχι τόσο εκρηκτικός όσο τότε, αλλά ακόμα μπορώ να καρφώσω τη μπάλα και να σημειώσω πολλούς πόντους στην επίθεση. Όμως... please!,Μην με βάλεις να παίξω άμυνα! (Γέλια)».
«Ατύχησα γιατί όταν έφυγα ο Ολυμπιακός γιγαντώθηκε!»
Αρχίζοντας το ταξίδι των αναμνήσεων, ο Μίτσελ στάθηκε αρχικά στο Ολ Σταρ Γκέιμ της σεζόν 1993-94 και τη... μονομαχία του με τον Χένρι Τέρνερ του Πανιωνίου: «Έχω εκπληκτικές αναμνήσεις από την Ελλάδα και κυρίως από τον Ολυμπιακό. Θυμάμαι που παίζαμε στη Γλυφάδα, αλλά δεν θα ξεχάσω ποτέ και το Ολ Σταρ Γκέιμ που είχε διεξαχθεί στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Πραγματικά εξαιρετικό γήπεδο για να παίζει κάποιος. Είχα πάρει μέρος στον διαγωνισμό καρφωμάτων την εποχή που έπαιζα στον Παπάγου, αλλά είχα χάσει από τον εκπληκτικό Τέρνερ. Εκτός από εντυπωσιακός ήταν και πολύ καλός παίκτης...» και συνεχίζει:
«Είχα έρθει στην Ελλάδα σε πολύ νεαρή ηλικία. Πρέπει να ήμουν 21-22 ετών. Βέβαια ο Ολυμπιακός ακόμα δεν είχε πάρει ακόμα τα πάνω του και βρίσκονταν σε ένα μεταβατικό στάδιο. Ατύχησα! (Γέλια) Έπρεπε να έρθω δύο χρόνια αργότερα που είχε αναλάβει την ομάδα ο κ. Κόκκαλης (σ.σ. ναι, ήξερε το όνομά του, έστω και αν δεν τον είχε γνωρίσει ποτέ!) με αποτέλεσμα να γιγαντώσει την ομάδα. Πάντως να σου πω την αλήθεια ακόμα και τώρα ακολουθώ την ομάδα. Στο Οχάιο έχω μερικούς φίλους που είναι Έλληνες και Ολυμπιακοί! Οπότε έχω επαφή με την πρώην μου ομάδα, έστω και έμμεσα. Γνωρίζω τι συμβαίνει, ακόμα και στο ποδόσφαιρο!»
«Κάθε Σάββατο στη Μύκονο μαζί με τον Μάικ Τζόουνς!»
Πάντως από τις μέρες του στην Ελλάδα θα έχει να θυμάται περισσότερο τη σεζόν 1989-90! Όχι μόνο για τα όσα συνέβησαν εντός του παρκέ, αλλά και για όσα συνέβαιναν... εκτός! Όπως μας είπε «κολλητός μου φίλος ήταν ο Μάικ Τζόουνς ο οποίος έπαιζε στον ΠΑΟΚ. Έμενε στη Θεσσαλονίκη, ενώ εγώ βρισκόμουν στην Αθήνα. Παρόλα αυτά μετά από τα σαββατιάτικα ματς παίρναμε το πρώτο αεροπλάνο και πηγαίναμε στη Μύκονο (Γέλια)! Τρέχαμε για να προλάβουμε! Πηγαίναμε το βράδυ του Σαββάτου στο νησί, ξενυχτούσαμε μέχρι το πρωί, διασκεδάζαμε και μετά το απόγευμα της Κυριακής επιστρέφαμε σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη αντίστοιχα. Περνούσαμε εκπληκτικά. Πραγματικά υπέροχα χρόνια...» θυμάται ο Μίτσελ για τις... ακούραστες εξορμήσεις με τον πρώην παίκτη του ΠΑΟΚ.
«Πραγματικά ευχόμουν τότε να είχα τις αντοχές του Μάικ. Δεν κουραζόταν ποτέ. Εγώ είχα τα όριά μου, αλλά αυτό που συνέβαινε με τον Τζόουνς δεν μπορώ να στο περιγράψω. Party animal! Θεέ μου. (Γέλια)». Σε εκείνο το σημείο ενημερώσαμε τον Μίτσελ για το που βρίσκεται ο παλαίμαχος μπασκετμπολίστας του ΠΑΟΚ και του Άρη και δεν έκρυψε την... έκπληξή του: «Στην Κύπρο μένει; Ουάου! Ομολογώ δεν περίμενα το ακούσω. Χαίρομαι όμως που είναι καλά και έχει μια καλή οικογενειακή ζωή. Να του δώσεις τα χαιρετίσματά μου!»
«Δεν χρειαζόμασταν ρολόι. Είχαμε τον Βαγγέλη!»
Όπως διαβάσατε και στην αρχή της συνέντευξης, ο Μίτσελ έχει να θυμάται τον πλακατζή Βαγγέλη Αγγέλου, ο οποίος όμως είχε και ένα μεγάλο... προνόμιο. Δεν χρειαζόταν ποτέ ρολόι! «Είναι κάτι που δεν το έχω συναντήσει ποτέ στη ζωή μου. Ο Βαγγέλης γνώριζε την ώρα ανά πάσα ώρα και στιγμή. Ήταν ο άνθρωπος... ρολόι. Στην κυριολεξία. Δεν υπήρξε ούτε μία φορά που να πέσει έξω. Και μάλιστα με μεγάλη ακρίβεια. Ήταν για παράδειγμα 10.10; Μας έλεγε 10.10! Ήταν 11:25. Μας έλεγε 11.25! (Γέλια) Όμως εκτός από κινητό... ρολόι ήταν και ένας άνθρωπος με τον οποίο απολάμβανες να κάνεις παρέα. Αντιμετώπιζε τα πάντα με χιούμορ. Μάλιστα ήταν εκείνος που προσπάθησε να μου μάθει ελληνικά, αλλά συνέχεια μου έκανε πλάκα και μου μάθαινε βρισιές, λέγοντας μου ότι είναι νορμάλ λέξεις! Έτσι και εγώ πήγαινα να πω κάτι σε κάποιον και τον... έβριζα χωρίς να το ξέρω. Και με κοιτούσαν περίεργα (Γέλια) Μέχρι και σήμερα το `μαλ...ας' βρίσκεται στο λεξιλόγιό μου!»
Βέβαια δεν ήταν και ο μοναδικός που θυμάται από τη θητεία του στην Ελλάδα και δη στον Ολυμπιακό: «Έκανα επίσης πολύ παρέα και με τον Τζορτζ Παπαδάκο. Εκπληκτικό παιδί ο ψηλός. Μέναμε κοντά και κάναμε αρκετή παρέα και έξω από το γήπεδο. Επίσης θυμάμαι έντονα και τον Σταύρο, το σούτινγκ γκαρντ της ομάδας που ήταν εξαιρετικός παίκτης. Φυσικά και τον Τζίμη (σ.σ. Μανιάτης), ο οποίος είχε ρίζες από τον Καναδά αν δεν κάνω λάθος. Όπως και ο Τζορτζ. Αν και δεν είχαμε πάρει κάποιο τρόπαιο είχαμε κάνει μια καλή χρονιά που μου έχει μείνει ακόμα χαραγμένη στο μυαλό μου. Δεν αντιμετώπισα κανένα πρόβλημα. Όλοι μου είχαν φερθεί άψογα, ενώ είχα και καλές σχέσεις και με τους δύο προπονητές που είχαμε εκείνη τη χρονιά στον Ολυμπιακό».
«Ακόμα παίζει ο Υφαντής; Σίγουρα μου κάνεις πλάκα»
Βέβαια δεν ήταν μόνο ο Ολυμπιακός που αγωνίστηκε κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Ελλάδα, αλλά και ο Παπάγος τη σεζόν 1993-94: «Φίλε μου δεν μπορώ να ξεχάσω με τίποτα το μικρό γήπεδο που παίζαμε. Πολύ μικρό! Πάρα πολύ μικρό (Γέλια) Όμως είχε τη πλάκα του. Παρά το σύννεφο καπνού από την τσιγαρίλα που επικρατούσε, περνάγαμε υπέροχα (Γέλια)» λέει χαρακτηριστικά και μεταξύ άλλων στέκεται σε πρόσωπα που είναι ακόμα μέσα στο μυαλό του, έστω και αν χρειάστηκε τη δική μας βοήθεια για να θυμηθεί τα ονόματά τους: «Εκείνη τη χρονιά έπαιξα με δύο διαφορετικούς Αμερικανούς. Τον Τζον Σάσκι και τον Γκρεγκ Πόστερ, ο οποίος μετά έκανε για πολλά χρόνια καριέρα στο ΝΒΑ....» ενώ του φρεσκάραμε τη μνήμη για μερικούς ακόμα παίκτες της ομάδας.
Οταν ήρθε η κουβέντα στον Μάικ Υφαντή και στην πληροφορία ότι ακόμα και σήμερα προσφέρει τις υπηρεσίες του στην ίδια ομάδα, ο Μίτσελ δεν πίστευε στα αυτιά του! «Με κοροϊδεύεις; Ακόμα παίζει ο Μάικ μπάσκετ; Μα καλά; Πως είναι δυνατόν; Σίγουρα μου κάνεις πλάκα...» Βέβαια μόλις του εξηγήσαμε ότι η ομάδα δεν βρίσκεται πια στην μεγάλη κατηγορία και ότι βολοδέρνει στις χαμηλότερες (ήτοι στην Γ' Εθνική), είπε: «Και πάλι. Εξακολουθεί να μου φαίνεται πολύ περίεργο. Ουάου. Δεν περίμενα να ακούσω κάτι τέτοιο. Σε καμία περίπτωση...», ενώ στέκεται και στον προπονητή που είχε στον Παπάγου: «Ο Μέμος ήξερε πολύ μπάσκετ και μου άρεσε πολύ ο τρόπος που έκανε τις προπονήσεις»
«Οι διαιτητές βοηθούσαν αρκετά τον ΠΑΟΚ!»
Εκτός όλων των άλλων έχει να θυμάται τις συμπλοκές μεταξύ των οπαδών, τα κέρματα που έπεφταν βροχή, τις επιθετικές τάσεις των αντίπαλων φιλάθλων, όπως και τα... σφυρίγματα στα παιχνίδια με τον ΠΑΟΚ: «Κάθε φορά που παίζαμε με τον ΠΑΟΚ ξέραμε ότι θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε και τους διαιτητές. Σε όλα τα παιχνίδια εναντίον της συγκεκριμένης ομάδας τα σφυρίγματα ήταν κατά μας. Πάντα» ήταν η χαρακτηριστική ατάκα του Μίτσελ, ο οποίος έχει να θυμάται και τις «ομορφιές» στις εξέδρες.
«Η αντιπαλότητα και το πάθος στην Ελλάδα είναι έννοιες που ξεχειλίζουν. Υπάρχουν σε πολύ μεγάλο βαθμό. Άλλωστε δεν ήταν και λίγα τα παιχνίδια που έβλεπα να υπάρχει ένταση. Μάλιστα μια φορά που είχαμε κερδίσει τον Άρη στη Θεσσαλονίκη, τρέχαμε για να κρυφτούμε από τα κέρματα και τα αντικείμενα! Όμως από ένα σημείο και μετά τα συνήθισα. Φυσικά στον Ολυμπιακό τα συνάντησα περισσότερο απ' ότι στον Παπάγου και είναι λογικό αφού συγκαταλέγεται ανάμεσα στις καλύτερες ομάδες και με τους περισσότερους φιλάθλους».
«Αγαπημένοι μου παίκτες οι Μπέρι και Τάρπλεϊ»
Ο ίδιος στα δύο χρόνια που έμεινε στην Ελλάδα είχε τηνε ευκαιρία να παίξει αντίπαλος με πρωτοκλασάτα ονόματα. Άλλωστε ήταν η εποχή που το ελληνικό πρωτάθλημα βρίσκονταν στο... άνθος του και οι αναφορές σε παίκτες πρώτης γραμμής έδιναν και έπαιρναν: «Αναμφίβολα ο Ουόλτερ Μπέρι και ο Ρόι Τάρπλεϊ ήταν οι αγαπημένοι μου παίκτες από το ελληνικό πρωτάθλημα. Δεν μπορούσες να τους σταματήσεις με τίποτα. Πραγματικά εξαιρετικοί παίκτες που μπορούσαν να κερδίσουν ένα ματς μόνοι τους. Βέβαια δεν πρέπει να παραλείψω τον Νικ Γκάλη, ο οποίος ήταν ο καλύτερος όλων. Τόσο κοντός και μπορούσε να κάνει τόσα πολλά πράγματα... Εκπληκτικός. Δεν μπορούσες να τον παίξεις άμυνα. Απλά δεν μπορούσες. Πάντα θα σου έβαζε καλάθι!», ενώ στάθηκε και σ' έναν ακόμα παίκτη:
«Αν και πέρασαν πολλά χρόνια από τότε, δεν πρόκειται να ξεχάσω τον παίκτη που δυσκόλευε τις βραδιές. Και αυτός ήταν ο Φάνης Χριστοδούλου. Ξέρω ότι δεν ήταν πρότυπο αθλητή από τη στιγμή που κάπνιζε πολύ και δεν ήθελε να πηγαίνει στις προπονήσεις επειδή βαριόταν, αλλά μέσα στο ματς ήταν εξαιρετικός. Δεν σε άφηνε πάρεις ανάσα. Ήξερε πώς να σε παίξει άμυνα και πίστεψέ με το θυμάμαι καλά. Στην Ελλάδα έκανα καλά σκοραρίσματα στα περισσότερα ματς και γι' αυτόν τον λόγο δεν θυμάμαι τα καλά μου παιχνίδια. Όμως μου έχει μείνει στο μυαλό μου αυτός που με δυσκόλευε πάντα...»
«Στην Αμερική κάνω παρέα με τον Ντιν Γκάρετ!»
Μπορεί στην Ελλάδα να μην είχε τη δυνατότητα να βρεθούν την ίδια χρονιά στο πρωτάθλημα της Α1, αλλά όπως μας είπε τον συνδέει μια βαθιά φιλία με έναν πρώην παίκτη του ΠΑΟΚ. Τον Ντιν Γκάρετ! «Με τον Γκάρετ είμαστε φίλοι εδώ και πολλά χρόνια. Από την εποχή που πηγαίναμε στο κολέγιο. Αν και ήμασταν σε διαφορετικά κολέγια, εγώ στο Περντιού εκείνος στο Ιντιάνα Γιουνιβέρσιτι, βρεθήκαμε και οι δύο στην ίδια πολιτεία και έκτοτε γίναμε δύο πολύ καλοί φίλοι. Μάλιστα έχει τύχει πολλές φορές να συζητήσουμε για τις εμπειρίες μας στην Ελλάδα. Είναι και ο μοναδικός που με συνδέει αυτή τη στιγμή με το ελληνικό πρωτάθλημα...»
Όπως και οι περισσότεροι παλαίμαχοι μπασκετμπολίστες που έχουν φιλοξενηθεί στη στήλη, έτσι και ο Μίτσελ θα ήθελε πολύ να επιστρέψει κάποια στιγμή στην Ελλάδα: «Μακάρι να τα καταφέρω. Είναι κάτι που θέλω πάρα πολύ. Η Αθήνα είναι η καλύτερη πόλη του κόσμου και μακάρι να την επισκεφτώ και πάλι. Μήπως θέλει να με προσκαλέσει ο Ολυμπιακός για να παρακολουθήσω κάποιο παιχνίδι; Θα περιμένω πως και πως (Γέλια)! Να πάω να απολαύσω και πάλι το εκπληκτικό ελληνικό φαγητό. Αν και να σου πω την αλήθεια, τις πρώτες μέρες μου στην Αθήνα είχα δυσκολευτεί αρκετά γιατί στις ΗΠΑ είχα μάθει να τρώω σχετικά νωρίς, αλλά κανένα εστιατόριο τότε δεν ήταν ανοικτό. Στην πορεία κατάλαβα ότι το δείπνο σας είναι μετά τις 10-11 το βράδυ (Γέλια)».
«Σαν την Ελλάδα πουθενά. Πουθενά!»
Όπως μας είπε εκείνος που τον πλησίασε και του έκανε την πρόταση να μετακομίσει στην Ελλάδα και τον Ολυμπιακό το καλοκαίρι του '89 ήταν ο ατζέντης, Κώστας Παπαδάκης: «Θυμάμαι ήμουν στο σάμερ λιγκ με τους Σαν Αντόνιο Σπερς. Όμως είδα ότι δύσκολα να συνέχιζα στο ΝΒΑ και γι' αυτόν τον λόγο αποφάσισα να έρθω στην Ελλάδα. Και φυσικά δεν το μετάνιωσα ποτέ. Όπως σου είπα είναι η ομορφότερη χώρα που έχω επισκεφθεί και με χαροποίησε ιδιαίτερα το γεγονός της επιστροφής μου ύστερα από μερικά χρόνια για λογαριασμό του Παπάγου».
Όσο για το δικό του μήνυμα; «Θέλω να πω κάτι και το εννοώ. Με ρωτάνε συνέχεια στην Αμερική για τις εμπειρίες μου από τις χώρες που έπαιξα μπάσκετ. Και όπως γνωρίζετε δεν είναι και λίγες. Αυτό που τους απαντάω είναι ένα. Σαν την Ελλαδα, πουθενά. Πουθενά. Απ΄ όλες τις απόψεις. Οι φίλαθλοι ζουν για το μπάσκετ. Το αγαπάνε. Φανατίζονται. Παθιάζονται. Και αυτό είναι κάτι που δεν το συναντάς. Ευχαριστώ τους πάντες για όλα όσα έκαναν για μένα. Η παραμονή μου στην Ελλάδα θα είναι η καλύτερη ανάμνηση που θα έχω στη ζωή μου...»
Για τους φίλους του ρετρό μπορείτε να κάνετε LIKE στη σελίδα «Χρόνια και Ζαμάνια» στο facebook όπου μπορείτε να διαβάσετε όλες τις συνέντευξεις της στήλης και να μπείτε στη συζήτηση για το μπάσκετ των περασμένων δεκαετιών.
Τοντ Μίτσελ Vs Χένρι Τέρνερ (All Star Game 1993-94)
Ο Τοντ Μίτσελ εναντίον της ΑΕΚ
Ο Τοντ Μίτσελ εναντίον του Παναθηναϊκού
Ο Τοντ Μίτσελ εναντίον του ΠΑΟΚ
Πηγή : sentragoal.gr
Δημοσίευση σχολίου