Η είδηση ήχησε σαν... μελωδία στα αφτιά των εκατομμυρίων φίλων της Λίβερπουλ ανά τον πλανήτη: “Ο Λουίς Σουάρες ανανέωσε το συμβόλαιό του μέχρι το 2018”. Μόλις πριν από λίγους μήνες ο ίδιος ο Ουρουγουανός φρόντιζε να διατυμπανίζει την επιθυμία του να αποχωρήσει από το “Άνφιλντ” για να συγγράψει κεφάλαια λαμπρής δόξας σε υψηλότερο επίπεδο. Και η αλήθεια είναι ότι το έπραττε με αρκετά άκομψο τρόπο.
Τι άλλαξε όμως από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα και πείστηκε ο πιο φορμαρισμένος επιθετικός του πλανήτη να ρίξει άγκυρα στο λιμάνι όπου ναυπηγήθηκε πριν από 93 χρόνια ο Τιτανικός; Η απάντηση είναι προφανής:
Ο Σουάρες αρχίζει να αντιλαμβάνεται καλύτερα από τον καθένα το μέγεθος του συλλόγου που αγωνίζεται και το κυριότερο αρχίζει να πιστεύει ότι η Λίβερπουλ του Ρότζερς θα καταφέρει επιτέλους να διασχίσει με επιτυχία τον... Ατλαντικό της Πρέμιερ Λιγκ χωρίς να... βυθιστεί ξανά στην πορεία, όπως είχε συμβεί το 1912 με το θρυλικό υπερωκεάνιο.
Για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια όλοι στο Λίβερπουλ δείχνουν να πιστεύουν περισσότερο από ποτέ ότι χτίζεται μια άκρως ανταγωνιστική ομάδα που είναι σε θέση να κοιτάξει στα μάτια τις δύο ομάδες του Μάντσεστερ και την Τσέλσι.
Ο Τζέραρντ το... ψέλλισε πριν από μια εβδομάδα χρίζοντας τους “reds”, διεκδικητές του τίτλου, αλλά ακόμη κι αν η ομάδα – θρύλος του “Ανφιλντ” δεν καταφέρει να κατακτήσει φέτος την κορυφή, ήδη μοιάζει να κερδίζει το μεγαλύτερο ίσως στοίχημα της τελευταίας δεκαετίας: Αρχίζει δειλά – δειλά να αποκτά τη χαμένη της αίγλη στα μάτια των ίδιων της των παικτών.
Η μεταστροφή του Σουάρες δείχνει πολλά και αποτελεί ισχυρό θεμέλιο λίθο για το μέλλον της ομάδας (αρκεί φυσικά ο εκρηκτικός Ουρουγουανός να... δαγκώνει ποδοσφαιρικά τους αντιπάλους του και όχι... κυριολεκτικά).
Η Λίβερπουλ έχει δει πολλούς σπουδαίους ποδοσφαιριστές – με πρώτο και καλύτερο τον τεράστιο Τσάμπι Αλόνσο – να δίνουν τα πάντα για την κόκκινη φανέλα, αλλά γρήγορα να απογοητεύονται από την αγωνιστική της... ξηρασία και να αναζητούν αλλού μια καλύτερη τύχη για την καριέρα τους.
Καλώς ή κακώς, κι αυτή είναι η πικρή αλήθεια, η Λίβερπουλ έχει “υποβιβαστεί” εδώ και χρόνια στις ομάδες δεύτερης ταχύτητας του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Αναφέρομαι σε καθαρά αγωνιστικά κριτήρια και όχι βέβαια στο τεράστιο ειδικό βάρος που τη συνοδεύει ως σύλλογο.
Πρωταρχικό ζητούμενο λοιπόν είναι να πείσει πρώτιστα τους δικούς της παίκτες ότι ξαναγίνεται ισότιμο μέλος του γκρουπ των ισχυρών της Γηραιάς Ηπείρου. Και αν μπορεί να πειστεί ο φιλόδοξος Σουάρες ότι μπορεί να κατακτήσει την κορυφή του κόσμου με τη Λίβερπουλ, τότε μπορεί να πειστεί κάθε ποδοσφαιριστής.
Αυτή η αλλαγή δεδομένων ίσως να είναι πολύ πιο σημαντική από οποιαδήποτε νίκη των “κόκκινων” στο φετινό πρωτάθλημα. Γιατί για να επιστρέψεις στην κορυφή πρέπει πρώτιστα να αποτελείς πηγή έμπνευσης για τα δικά σου αστέρια. Και είναι σίγουρο ότι όσο αυξάνεται στο “Ανφιλντ” η παροικία παικτών της κλάσης ενός Σουάρες, τόσο πιο κοντά θα έρχεται χρόνο με το χρόνο το τέλος της πολύχρονης ξηρασίας της μεγαλύτερης ομάδας της Αγγλίας.
Πηγή : sentragoal.gr
Δημοσίευση σχολίου