Χαρακτηρίστηκε «Πάσπαλιε πριν από τον... Πάσπαλιε». Αριστερόχειρας. Σκόρερ ολκής. Μέλος της μεγάλης Μπόσνα των Ντελίμπασιτς, Βάραϊτς Ραντοβάνοβιτς και προπονητή τον Μπόγκνταν Τάνιεβιτς που είχε «σπάσει» το κατεστημένο των Ρεάλ, Βαρέζε μπαίνοντας «σφήνα» το 1979 με την κατάκτηση του κυπέλλου πρωταθλητριών ομάδων Ευρώπης. Με συμμετοχές στην ενωμένη Γιουγκοσλαβία. Ένας παίκτης που μπορούσε να κάνει τη διαφορά.
Ο Πανιώνιος έμελλε να ήταν η ομάδα που τον έφερε στην Ελλάδα σε ένα συναρπαστικό -αν μη τι άλλο- καλοκαίρι από πλευράς αθλητικού ενδιαφέροντος. Ήταν η εποχή που το μπασκετικό ενδιαφέρον είχε στραφεί στο Προολυμπιακό τουρνουά της Ολλανδίας και στην προσπάθεια που έκανε η εθνική μας ομάδα για πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ. Τότε που τα πρωτοσέλιδα βούιζαν για μετακόμιση του Παναγιώτη Γιαννάκη στον Ολυμπιακό (σ.σ. που τελικά πήρε τον Ελληνιάδη), του Λευτέρη Σούμποτιτς στον Πανιώνιο, ενώ υπήρχαν εκτενέστατα ρεπορτάζ για τον αείμνηστο Κρέζιμιρ Τσόσιτς που αναλάμβανε την τεχνική ηγεσία της ΑΕΚ.
Τότε που την παράσταση είχαν κλέψει οι ποδοσφαιρικές μεταγραφές των Ντέταρι, Οκόνσκι, Κόλεφ (αλλά και Νίλσεν) για Ολυμπιακό, ΑΕΚ και Παναθηναϊκό αντίστοιχα. Τότε που είχε γίνει το μπάχαλο για την μεταγραφή του Κώστα Αντωνίου από τον έναν «αιώνιο» στον άλλον, άσχετα αν δεν επικυρώθηκε ποτέ!
Που να υπάρχει... χώρος για τον Πρέντραγκ Μπένατσεκ, ο οποίος θα άφηνε ανεξίτηλο το στίγμα του -με τον έναν και τον άλλον τρόπο- στα γήπεδα της Α1. Εκείνη την περίοδο η διοίκηση του Πανιωνίου έδινε μάχη προκειμένου να «περάσει» το σχέδιο για δύο ξένους στο πρωτάθλημα, αλλά ο τότε Υφυπουργός Αθλητισμού Σήφης Βαλυράκης δεν προωθούσε ανάλογο νόμο που να το επιτρέπει. Πρώτος στόχος του -τότε προπονητή- Βλάντο Τζούροβιτς ήταν ο Σοβιετικός σέντερ Αλεξάντερ Μπελοστένι, με τον οποίο ήθελε να «θωρακίσει» τη φροντ λάιν. Απλά έψαχνε και τον παρτενέρ του για τα ευρωπαϊκά παιχνίδια στο κύπελλο Κόρατς.
Τελικά ο (συγχωρεμένος πια) Μπελοστένι δεν πέρασε ποτέ από την πλατεία της Νέας Σμύρνης (σ.σ. παρότι είχε δηλώσει δημόσια τότε ότι είχε συμφωνήσει με τους «κυανέρυθρους»), με το όνομα του Μπένατσεκ να βλέπει το φως της δημοσιότητας στις 23 Ιουνίου 1988. Ένας παίκτης που είχε επιλέξει ο Τζούροβιτς και τον οποίο είχε προτείνει στον Πανιώνιο -σύμφωνα με τον αστικό μύθο της εποχής- ο... Ντούσαν Μπάγεβιτς! Ο Γιουγκοσλάβος φόργουορντ είχε πατήσει το πόδι του στην Ελλάδα την προηγούμενη μέρα και αμέσως είχε κάνει την πρώτη του προπόνηση με την ομάδα της Νέας Σμύρνης που... πάλευε για να κρατήσει τον Γιώργο Γάσπαρη που ζητούσε -τότε- περισσότερα χρήματα.
Ο Μπένατσεκ υπέγραψε συμβόλαιο με ετήσιες απολαβές 50.000 δολάρια (6,5 εκατομμύρια δραχμές εκείνη την εποχή) και δήλωνε λίγο μετα: «Είχα ενδοιασμούς πριν υπογράψω στον Πανιώνιο, αλλά βλέπω ότι θα παίξω σε μια άριστα οργανωμένη ομάδα. Αν έρθει και ο Μπελοστένι θα κάνουμε μια πολύ καλή ομάδα στην Ευρώπη. Ελπίζω κάποια στιγμή να παίξω και στο πρωτάθλημα προκειμένου να αντιμετωπίσω παίκτες όπως ο Σούμποτιτς και ο Πρέλεβιτς που τους γνωρίζω από την Γιουγκοσλαβία» και συνέχιζε λέγοντας: «Βλέπω φιλόδοξους και σοβαρούς ανθρώπους που τρέχουν όλη τη μέρα. Εγώ θα προσπαθήσω να βοηθήσω όσο μπορώ και όπως μου ζητηθεί. Πάντως προπονούμαι εντατικά στο σουτ, δύο ώρες το πρωί και μισή το απόγευμα».
Για τον «Μπένκο» είχε πάρει θέση και ο Τζούροβιτς, ο οποίος έδινε εγγυήσεις με κλειστά τα μάτια: «Είναι έξυπνος, γρήγορος και έχει τεράστια ικανότητα στο σουτ και στην πάσα. Μπορεί να παίξει με άνεση κοντά και μακριά από το καλάθι αφού τον βοηθάει τόσο το ύψους του, όσο και η ταχύτητά του. Θεωρώ ότι θα κάνουν ένα εκπληκτικό δίδυμο μαζί με τον Φάνη Χριστοδούλου», ενώ ο Ραντούλοβιτς με τον οποίο ήταν συμπαίκτες στην Μπόσνα έλεγε από την Ολλανδία όπου διεξάγονταν το Προολυμπιακό τουρνουά: «Είναι έξυπνος και γρήγορος στην εκτέλεση. Έχει ηγετική προσωπικότητα, ενώ διαθέτει τεράστιο ταλέντο στην πάσα. Είναι ο δεύτερος πίσω από τον Ντράζεν».
Όσο για τον δεύτερο ξένο της ομάδας που στην ουσία ήταν ο... πρώτος λόγο της συμμετοχής του στο πρωτάθλημα της Α1; Ο Μπελοστένι δεν ήρθε ποτέ, δοκιμάστηκε ο Τζεφ Ουίλκινς (με θητεία σε Γιούτα Τζαζ, Εφές Πίλσεν, Αντιμπ, Ριέτι) κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας του Πανιωνίου στη Γιουγκοσλαβία για να καταλήξει ο Τζούροβιτς στον... Μαρκ Λάντσμπεργκερ την τελευταία μέρα του καλοκαιριού. Ο Αμερικανός, πρώην ΝΒΑer με τη φανέλα των Λος Άντζελες Λέικερς (για τον οποίο είχατε διαβάσει το αντίστοιχο αφιέρωμα) ήταν ο βασικός σέντερ των «κυανέρυθρων» και είχε παρτενέρ τον Μπένατσεκ στους αγώνες για το κύπελλο Κόρατς.
Βέβαια η Ολίμπια Λιουμπλιάνας που κλήθηκε να παίξει ο Πανιώνιος τη σεζόν 1988-89 αποδείχθηκε σκληρό καρύδι αφού κατάφερε να «πετάξει» εκτός συνέχειας τους «κυανέρυθρους», παρά την εξαιρετική παρουσία του Γιουγκοσλάβου φόργουορντ. Στο πρώτο ματς της Νέας Σμύρνης στις 12 Οκτωβρίου 1988, ο Πανιώνιος είχε κερδίσει με 88-73 και έδειχνε είχε «κλειδώσει» την πρόκριση στην επόμενη φάση. Ο Μπένατσεκ δεν είχε και τόσο καλή παρουσία με 16 πόντους (1/4 δίποντα, 1/3 τρίποντα, 11/12 βολές), αλλά υπήρχε ο Κορωναίος (23π.) για να δώσει το προβάδισμα στην ομάδα του.
Ομως στον επαναληπτικό της Λιουμπλιάνα, ο... Γιούρι Ζντοβτς με 23 πόντους και ο γνώριμος Χάουπτμαν με άλλους 27π. (σ.σ. μάλιστα έπαιζε στην Ολίμπια και ο μετέπειτα σέντερ της Δάφνης, Σλάβκο Κότνικ) οδήγησαν την Ολίμπια στην ανατροπή (97-78!!) και στον αποκλεισμό του Πανιωνίου. Ο Μπένατσεκ ήταν μια ομάδα μόνος του με 30 πόντους και δεν κατάφερε να αποσοβήσει την βαριά ήττα της ομάδας του. Την αμέσως επόμενη χρονιά ο «Μπένκο» κέρδισε θέση στο ρόστερ του Πανιωνίου για τα παιχνίδια της Α1 και φρόντισε να... κάνει τη διαφορά. Αγωνίστηκε σε 24 ματς έχοντας κατά μ.ο. 24,4 πόντους με 87% στις βολές, 58% στα δίποντα, 25% στα τρίποντα, 5,8 ριμπάουντ και μία ασίστ.
Βέβαια τη σεζόν 1990-91 προτιμήθηκε ο Τζον Χάντσον, ο οποίος ήταν από τους ακρογωνιαίους λίθους για την κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδος απέναντι στον ΠΑΟΚ στο ΣΕΦ. Το «κύκνειο» άσμα του Μπένατσεκ στον Πανιώνιο δρομολογείται τον Μάρτιο του '92. Όπως θα διαβάσετε στη συνέχεια οι σχέσεις του με τον Βλάντο Τζούροβιτς πέρασαν από σαράντα κύματα για να έρθει το «μπαμ» στις στις 4 Μαρτίου 1992! Η Δάφνη πέρασε νικηφόρα από τη Νέα Σμύρνη για την 19η αγωνιστική της Α1 με 80-77 (Τσίτουμ 20, Καραμανώλης 17-Χάντσον 31, Φ.Χριστοδούλου 28) αλλά νωρίτερα είχε προηγηθεί ο... κακός χαμός μεταξύ Μπένατσεκ και Τζούροβιτς.
Ο 33χρονος -τότε- φόργουορντ τσακώθηκε με τον προπονητή του Πανιωνίου, ο οποίος μετά τα τρία άστοχα σουτ που επιχείρησε τον απέσυρε στον πάγκο. Ο Μπένατσεκ εκνευρισμένος με τον τεχνικό των «κυανέρυθρων» (που του τα είχε... ψάλλει στα σέρβικα) κατευθύνθηκε στα αποδυτήρια, άλλαξε και αποχώρησε από το γήπεδο κατά τη διάρκεια του ημιχρόνου: «Αυτός ο προπονητής έχει πρόβλημα μαζί μου εδώ και τρία χρόνια. Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας με έβριζε χυδαιότατα. Οταν κερδίζουμε νομίζει ότι είναι εκείνος ο νικητής, ενώ όταν χάνουμε τα ρίχνει όλα σε εμάς. Δεν μπορώ άλλο μαζί του», με τον Τζούροβιτς να απαντάει τότε: «Αν ήθελε να πει κάτι ας το έλεγε μπροστά μου. Εγώ τον έφερα στην Ελλάδα. Μπορούσα να πάρω καλύτερο ξένο, αλλά επέμενα σε αυτόν».
Τρεις μέρες μετά το ματς ο Μπένατσεκ παρουσιάστηκε στο συμβούλιο της διοίκησης, απολογήθηκε και αποτέλεσε παρελθόν από την ομάδα της Νέας Σμύρνης. Το SentraGoal και η στήλη «Χρόνια και Ζαμάνια» αποφάσισαν να... ξεσκονίσουν την συγκεκριμένη ιστορία. Κι όχι μόνο φυσικά! Ο Πρέντραγκ Μπένατσεκ, 21 χρόνια μετά από το άδοξο «αντίο» του από τον Πανιώνιο μίλησε στα ελληνικά (!!!) για εκείνες τις μέρες, αναφέρθηκε στην αγάπη του για την ομάδα της Νέας Σμύρνης, στάθηκε στον Τζούροβιτς για τον οποίο παραμένουν ανοικτές οι πληγές, ενώ αποθέωσε τον Φάνη Χριστοδούλου, τον οποίο παρομοίωσε με τον Ντράζεν Πέτροβιτς!
«Μακάρι να φτάσω το επίπεδο που είχα ως παίκτης»
«Από τον Πανιώνιο έφυγα το 1992. Όπως ξέρετε είμαι από το Σεράγεβο, αλλά εκείνη την περίοδο υπήρχε ο πόλεμος και δεν μπορούσα να πάω εκεί. Έτσι μετακόμισα στη Σλοβενία όπου έπαιξα μπάσκετ για λίγο καιρό ακόμα. Αυτό που ήθελα τότε ήταν να γίνω προπονητής και ανέλαβα για μία χρονιά την ομάδα του Μάριμπορ. Όμως δεν είχα σκοπό να μείνω στη Σλοβενία και γι' αυτόν τον λόγο αποφάσισα να ζήσω μόνιμα στην Τσεχία και να ασκήσω το επάγγελμα του προπονητή σε αυτή τη χώρα. Από το 1994 βρίσκομαι εδώ, ενώ τα τελευταία έξι χρόνια είμαι ο προπονητής της Κολίν. Βέβαια δεν είναι και η μοναδική ομάδα που έχω κοουτσάρει αφού έχω βρεθεί στον πάγκο της Σπάρτα Πράγας, της Νίμπουργκ, της Προστέχοφ, ενώ για δύο χρόνια, συγκεκριμένα από το 2005 έως και το 2007 είχα βρεθεί στην Κύπρο για λογαριασμό του Απόλλωνα Λεμεσού» λέει ο Μπένατσεκ στη στήλη ως πρώτη... γνωριμία και συνεχίζει:
«Γενικά είμαι πολύ ευχαριστημένος από τη ζωή μου στην Τσεχία. Αν και να σου πω την αλήθεια δεν πρόκειται για κάποια μπασκετοχώρα και αυτό μου στοιχίζει αρκετά!! Εδώ ασχολούνται με το ποδόσφαιρο και με το χόκεϊ επί πάγου. Το μπάσκετ έρχεται τρίτο. Εγώ πάντα συμμετείχα στα ευρωπαϊκά κύπελλα ως παίκτης και η απουσία της ομάδας από την Ευρώπη είναι κάτι που δεν αντέχεται! (Γέλια) Όμως ως προπονητής μόνο στο Euroleague Challenge μπόρεσα να πάρω μέρος ως προπονητής του Απόλλωνα Λεμεσού. Ομως με την Κολίν δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα. Στην Ευρώπη μόνο η Νίμπουργκ παίρνει μέρος και δεν είμαι και τόσο χαρούμενος. Ελπίζω στο μέλλον να μου δοθεί η ευκαιρία και να θυμηθώ τα χρόνια που ήμουν παίκτης».
«Βαρετή η ζωή στην Τσεχία, θέλω Αθήνα!»
Αναμφισβήτητα η ζωή στην Τσεχία και δη σε μια πόλη 30.000 κατοίκων όπως είναι το Κολίν (σ.σ. 35 χιλιόμετρα έξω από την Πράγα) μόνο... βαρετή μπορεί να χαρακτηριστεί. Κάτι που ξέρει καλά και ο ίδιος ο Μπένατσεκ: «Ναι η αλήθεια είναι ότι δεν περνάει εύκολα η ώρα εδώ. Πάλι καλά που είμαι λάτρης του κινηματογράφου και ξοδεύω αμέτρητες ώρες μπροστά στην τηλεόραση ή στον υπολογιστή μου. Θα έλεγα ότι είμαι τρελός με τις ταινίες και με τα βιβλία. Για την ακρίβεια η ζωή στην Τσεχία είναι τελείως αντίθετη με αυτήν στην Αθήνα (Γέλια). Εκεί είχες διαφορετικά πράγματα να κάνεις κάθε μέρα. Σίγουρα ήταν μια από τις ομορφότερες, αν όχι η ομορφότερη, πόλεις που έχω δει στη ζωή μου. Όμως και η Πράγα είναι ωραία, έτσι; Αλλά εκεί ηρεμείς...»
Μαζί με εκείνον «ηρεμεί» και η οικογένειά του, με την οποία έχει εγκατασταθεί στην Τσεχία την τελευταία... 20ετία! «Βρίσκομαι εδώ μαζί με την σύζυγό μου και τους δύο μου γιους. Μάλιστα ο ένας μου γιος, ο Ούρος που τώρα είναι 21 χρονών, ήταν και... παίκτης μου στην Κολίν! (Γέλια) Όμως εδώ και λίγους μήνες εγκαταστάθηκε στην Αμερική και πιο συγκεκριμένα στην Κολούμπια του Τένεσι όπου πάει σχολείο και παίζει μπάσκετ. Μάλιστα έχουμε, περίπου και το ίδιο ύψος. Αυτός είναι 2.06μ.! Αντίθετα ο άλλος μου γιος, ο Μίλος, είναι μόνο φίλαθλος του μπάσκετ, παρά το γεγονός ότι είναι δύο μέτρα. Μάλιστα τον είχα βαφτίσει στην Αγία Παρασκευή της Νέας Σμύρνης στην Αθήνα (Γέλια).
«Στον Πανιώνιο τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου!»
Για τον «Μπένκο» το μπάσκετ υπάρχει, πλέον, μόνο έξω από τις γραμμές! «Γέρασα τώρα! Εχω κλείσει ήδη τα 54 χρόνια μου! Δεν παίζω καθόλου. Άντε να κάνω μερικά σουτάκια, αλλά μέχρι εκεί. Εξάλλου δεν θέλω άλλο. Δεν έχω όρεξη. Έπαιξα 20 χρόνια και πιστεύω ότι ήταν αρκετά. Το μπάσκετ υπάρχει για μένα μόνο από το πόστο του προπονητή, ενώ θυμάται με νοσταλγία τη θητεία του στον Πανιώνιο: «Έμεινα τέσσερα χρόνια στην ομάδα και ομολογώ ότι είχαμε παίξει πολύ καλό μπάσκετ με τον Φάνη, τον Γάσπαρη, τον Λινάρδο και τα υπόλοιπα παιδιά του Πανιωνίου. Βέβαια τότε υπήρχε ένας ξένος στο πρωτάθλημα και εγώ έπαιζα στην Ευρώπη με τον Λάντσεμπεργκερ ή τον Χάντσον αργότερα. Μέχρι να μπω στο ρόστερ της Α1. Ομολογώ ότι στον Πανιώνιο πέρασα τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου. Πρόσεξε. Δεν αναφέρομαι μόνο στην αθλητική μου καριέρα, αλλά στη ζωή μου! Αγαπάω την Ελλάδα και τον Πανιώνιο!»
Πέρασαν ήδη 21 χρόνια από τότε που έφυγε από την Ελλάδα, αλλά δεν έχει επιστρέψει ποτέ στην Αθήνα για διακοπές, παρά μόνο για ένα ματς. Κι ούτε βρέθηκε κάποιος να του προσφέρει μια θέση στην «αγαπημένη» (όπως θα διαβάσετε και πιο κάτω) ομάδα: «Δεν με πήρε κανείς τηλέφωνο και να μου πει 'έλα να δουλέψεις για μας'. Με τον μοναδικό που έχω συχνή επαφή είναι ο Νίκος Λινάρδος με τον οποίο είμαστε και κουμπάροι. Έχει βαφτίσει τον Μίλος. Είναι σαν αδερφός μου. Πολύ καλό παιδί, πραγματικά...», ενώ από τότε έχει μιλήσει επίσης με τον «Πιτ Μπάλης που βρίσκεται στην Αμερική, όπως και με τον Γιώργο Γάσπαρη, ο οποίος είχε έρθει κάποια στιγμή στη Λεμεσό. Μάλιστα με τον Γιώργο περάσαμε μια ολόκληρη μέρα μαζί και θυμηθήκαμε τα παλιά!»
«Ο Φάνης είχε το ίδιο ταλέντο με τον Ντράζεν, αλλά...»
Αντίθετα, δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να... θυμηθεί τα παλιά με τον Φάνη Χριστοδούλου! «Με τον Φάνη τα είπαμε μόνο μια φορά. Όταν ήταν ακόμα παίκτης του Πανιωνίου και είχε έρθει στη Σλοβενία μαζί με την ομάδα. Τότε που έπαιζε και ο Γιαννάκης μαζί του. Εντάξει είχαμε κάνει πλάκα, αλλά δεν είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε περισσότερο». Ο Φάνης -όπως μας είπε- ήταν το μεγαλύτερο κεφάλαιο στην ιστορία του Πανιωνίου, ενώ τον παρομοίωσε με τον αείμνηστο Ντράζεν Πέτροβιτς!
«Ο Φάνης ήταν πολύ μπροστά για την εποχή που έπαιζε μπάσκετ. Πολύ μοντέρνος! Δηλαδή αυτά που βλέπουμε σήμερα και λέμε 'τι ωραίος παίκτης, φανταστικός', ο Χριστοδούλου τα έκανε πριν από 20 χρόνια. Τι να λέμε τώρα; Αν ο Φάνης έπαιζε σήμερα θα ήταν στο ΝΒΑ και όχι στην Ευρώπη. Όμως ήταν τεμπέλης και δεν ήθελε να κάνει προπονήσεις! (Γέλια). Θεωρώ ότι είχε το ίδιο ταλέντο με τον Ντράζεν και θα μπορούσε να κάνει τεράστια καριέρα. Αλλά σου είπα. Αγαπούσε την καλή ζωή, τα ξενύχτια, τις... ντίσκο και ένα σωρό άλλα πράγματα. Βέβαια όταν βρίσκονταν στο παρκέ ήταν πολύ σοβαρός και εγώ αγαπούσα να παίζω μαζί του. Ο καλύτερος αμυντικός που έχω δει στην ζωή μου. Πραγματικά ήταν απίστευτος!»
«Αγαπούσα τους Γκάλη-Γιαννάκη, με δυσκόλευε ο Λυπηρίδης!»
Ήταν περιττό να τον ρωτήσουμε για το αν ήταν ο αγαπημένος του παίκτης! «Φυσικά και ήταν! Όμως αγάπησα πολύ ως παίκτης τον Γιαννάκη και τον Γκάλη. Ο Γιαννάκης ήταν ο καλύτερος αμυντικός πόιντ γκαρντ που αντιμετώπισα, ενώ ο Νικ ήταν μακράν του δεύτερου ο καλύτερος επιθετικός που έχω δει! Όμως ο Φάνης ήταν... κομπλέ! Έκανε τα πάντα. Σκορ, άμυνα, ριμπάουντ, κλεψίματα, ασίστ. Μια ομάδα μόνος του. Σου ξαναλέω. Τώρα θα μπορούσε να παίξει στο ΝΒΑ. Ήταν πολύ μπροστά για την εποχή του», ενώ θυμάται και τον παίκτη που του έκανε τη ζωή.. πατίνι!
«Μα φυσικά ο συμπαίκτης των Γκάλη-Γιαννάκη στον Άρη. Ο Λυπηρίδης! Κάθε φορά που με έπαιζα άμυνα είχα πολλά προβλήματα. Δεν μπορούσα να πάρω ανάσα. Τότε ο Άρης ήταν πολύ δυνατός! Δεν παιζόταν με τίποτα! Γι' αυτό και δεν μπορέσαμε να κάνουμε το κάτι παραπάνω ως ομάδα. Θα μπορούσαμε, αλλά πέσαμε πάνω στον μεγάλο Άρη που ήταν από τις καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Πολύ καλός ήταν και ο ΠΑΟΚ με τον Πρέλεβιτς και τον Φασούλα. Και μετά ξεκίνησαν την αντεπίθεση ο Ολυμπιακός με τον Παναθηναϊκό και ήταν αδύνατον να κάνουμε το κάτι παραπάνω. Μόνο το κύπελλο το 1991, αν και εγώ τότε δεν ήμουν μέλος της ομάδας επειδή έπρεπε να υπάρχει ένας ξένος στο ρόστερ. Έπαιζα μόνο στην Ευρώπη...»
«Ο Τζούροβιτς κακός άνθρωπος και μέτριος προπονητής»
Αν και ο Βλάντο Τζούροβιτς ήταν εκείνος που τον έφερε στον Πανιώνιο τον Ιούνιο του '88, ο Μπένατσεκ μόνο... άσχημες αναμνήσεις έχει από τον Σέρβο προπονητή δηλώντας ότι ήταν η κύρια αιτία που αποχώρησε από την ομάδα, δίχως γυρισμό. «Ο Τζούροβιτς ήταν μέτριος προπονητής και κακός άνθρωπος! Βέβαια ήταν εκείνος που με έφερε στον Πανιώνιο, αλλά από ένα σημείο και μετά έλεγε πολλά κακά πράγματα για μένα. Έβγαζε πολύ κακία, αλλά δεν θα ήθελα να πω κάτι συγκεκριμένο. Μέχρι και ο συγχωρεμένος ο Μπόμπαν, μου είχε πει διάφορα για εκείνον, όμως καλύτερα θα ήταν να τα αφήσουμε στο παρελθόν. Και πίστεψέ με ήταν και άλλοι εκείνοι που είχαν άσχημη άποψη για τον Τζούροβιτς. Για παράδειγμα όταν ήρθε ο Γάσπαρης στη Λεμεσό, τα ίδια μου έλεγε (Γέλια). Είχαμε θέμα για να μιλήσουμε!!».
Τι είχε γίνει όμως με αποτέλεσμα να ξεχειλίσει το ποτήρι και να αποτελέσει παρελθόν από την ομάδα τον Μάρτιο του '92; «Με ανάγκασε να φύγω. Δεν μπορούσα άλλο. Ήταν ένα ματς με αντίπαλο την ΑΕΚ στη Νέα Σμύρνη (σ.σ. εδώ θα τον διορθώσουμε και θα πούμε ότι το ματς ήταν με αντίπαλο την Δάφνη) όπου με έβγαλε έξω, μου είπε στα σέρβικα ένα σωρό άσχημα πράγματα και αναγκάστηκα να φύγω. Δεν η πρώτη φορά. Επί τέσσερα χρόνια, έλεγε και ξανάλεγε. Κάθε μέρα! Άνθρωπος είμαι και εγώ ώσπου είπα 'άντε και......' Μπήκα στα αποδυτήρια κατά τη διάρκεια του αγώνα, έκανα μπάνιο και έφυγα. Δεν έπρεπε να το κάνω. Το ξέρω. Αλλά δεν άντεξα. Έκανα μαλ...ία που έφυγα από τον Πανιώνιο. Το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου. Το έχω μετανιώσει πικρά» και καταλήξει ότι «ο Πανιώνιος μου φέρθηκε πολύ εντάξει μέχρι την τελευταία μου χρονιά στην ομάδα. Μέχρι τότε είχα πάρει όλα μου τα χρήματα, αλλά στο τέλος μου έβαλαν πρόστιμο για την αποχώρησή μου από εκείνο το ματς. Περίπου 25.000 δολάρια πρόστιμο συν τα χρήματα που έπρεπε να πάρω μέχρι το τέλος της σεζόν».».
«Έναν φραπέ στην πλατεία και... άμεσα!»
Ο Μπένατσεκ γνώρισε στην Ελλάδα και δη στην Αθήνα τον... φραπέ και την ζωή μακριά από τα γήπεδα και τις προπονήσεις. Και όπως μας είπε είναι κάτι που του έχει λείψει πολύ: «Στην Αθήνα η ζωή ήταν καλύτερη κάθε μέρα που περνούσε και φρόντιζα να την απολαμβάνω όσο το δυνατόν πιο έντονα. Έχω πολλούς φίλους! Ειδικά στην πλατεία της Νέας Σμύρνης όπου μαζευόμασταν και πίναμε κάθε μέρα φραπέ, ενώ στη συνέχεια πηγαίναμε για ποδόσφαιρο στην παραλία. Η Νέα Σμύρνη είναι η πιο ωραία συνοικία που έχω δει στη ζωή μου. Περνούσα αμέτρητες ώρες στην διάσημη πλατεία» και συνεχίζει:
«Ειδικά θα μου μείνουν αξέχαστες οι στιγμές που παίζαμε ποδόσφαιρο! Υπήρχε τεράστιος ανταγωνισμός και αντιμετωπίζαμε τα παιχνίδια σαν να παίζαμε στο Τσάμπιονς Λιγκ (Γέλια). Ήμασταν μια παρέα στην πλατεία που πηγαίναμε συχνά και παίζαμε. Και μιλάω για απλούς ανθρώπους που είχα γνωρίσει. Όχι συμπαίκτες μου. Γενικά μου έχουν λείψει όλα αυτά. Ο τρόπος ζωής, οι συνήθειες, το μπάσκετ... Όλα!» και σπεύδει να πει: «Κάποια στιγμή θα έρθω στην Αθήνα. Και όταν θα έρθω το πρώτο πράγμα που θα κάνω είναι να πάω στην πλατεία και να πιω έναν φραπέ (Γέλια) Εκεί που ξέρουν να τον φτιάχνουν. Εδώ, φυσικά, δεν έχουν ιδέα τι είναι και προσπαθώ να τον φτιάξω στο σπίτι μου!»
«Πρώτα νιώθω Έλληνας και μετά... Γιουγκοσλάβος»
Αν και έχει φορέσει στο παρελθόν τη φανέλα της Ενωμένης Γιουγκοσλαβίας, εκείνος δηλώνει φανατικός... Έλληνας! «Μπορεί να έφυγα τόσα χρόνια από την Ελλάδα, αλλά όπως βλέπεις και εσύ μιλάω ακόμα καλά τα ελληνικά. Αγαπάω πολύ την Ελλάδα και μπορώ να σου πω ότι πρώτα νιώθω Έλληνας! Είτε παίζει ποδόσφαιρο, είτε παίζει μπάσκετ, εγώ την υποστηρίζω. Ακόμα και αν παίζει με την χώρα που γεννήθηκα. Θεωρώ την Ελλάδα πατρίδα μου, όσο περίεργο και αν σου ακούγεται» και δηλώνει έτοιμος να έρθει για να αναλάβει τις τύχες κάποιας ομάδας.
«Μπορεί να είμαι Πανιώνιος, αλλά αν με πάρει κάποιος τηλέφωνο για να έρθω στην Ελλάδα και να δουλέψω θα το κάνω αμέσως! Χωρίς δεύτερη σκέψη. Ειδικά αν γίνει από τον Πανιώνιο (Γέλια) Όμως έχουν περάσει τα χρόνια και δεν έχω κάποια επαφή με την ομάδα. Έχουν αλλάξει όλοι από τότε και δυστυχώς δεν υπάρχουν άνθρωποι που γνώριζα». Ο ίδιος μόνο μια φορά έχει έρθει στην Ελλάδα από τότε που έφυγε: «Ήρθα μόνο μια φορά με τον Απόλλωνα Λεμεσού για να παίξουμε στην Πάτρα. Αυτή ήταν η μοναδική στιγμή που επέστρεψα στην Ελλάδα από το 1992 που είχα φύγει...»
«Το μπρελόκ των κλειδιών μου έχει το σήμα του Πανιωνίου!»
Αν και έχει τύχει να φορτώσει πολλές φορές τα αντίπαλα καλάθια με 40άρες, ο Μπένατσεκ έχει να θυμάται τις αναμετρήσεις με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας: «Ήταν αξέχαστα ματς. Παίζαμε για το κύπελλο Κόρατς και είχαμε κερδίσει στη Νέα Σμύρνη με 107-85. Εγώ έπαιζα τραυματισμένος, αλλά θυμάμαι που έβαλε έξι τρίποντα επειδή με μάρκαρε ο Τκατσένκο που ήταν 2.20 μέτρα ύψος και δεν μπορούσε να με ακολουθήσει στην περιφέρεια. Ήταν αργός και το εκμεταλλεύτηκα. Όμως στη ρεβάνς δεν μπορούσα να παίξω στο 100% λόγω του προβλήματος που είχα και χάσαμε με μεγάλη διαφορά και αποκλειστήκαμε. Να φανταστείς είχα κάνει 13 ενέσεις σε επτά μέρες προκειμένου να παίξω, αλλά δεν τα καταφέραμε. Κρίμα γιατί μπορούσαμε».
Πάντως ξεκαθαρίζει ότι «δεν ήταν αυτό και τα καλύτερο παιχνίδι μου στην Ελλάδα. Και φυσικά αναφέρομαι στο πρώτο της Νέας Σμύρνης. Αν έπρεπε να επιλέξω την καλύτερη εμφάνισή μου στην Ελλάδα θα ήταν ένα ματς με τον Ολυμπιακό όπου είχα πετύχει 45 πόντους περίπου», ενώ αναφέρθηκε και στους οπαδούς των «κυανέρυθρων» που τον είχαν αγκαλιάσει από την πρώτη στιγμή: «Δεν είχα κανένα πρόβλημα με τους φιλάθλους. Ποτέ! Οι οπαδοί του Πανιωνίου με αγαπούσαν και τους αγαπούσα. Πραγματικά λατρεύω αυτήν την ομάδα και στο λέω από την καρδιά μου. Για μένα δεν είναι Πανιώνιος, αλλά Πανιωνάρα! Λυπάμαι πάρα πολύ που έφυγα. Δεν το ήθελα. Αλήθεια στο λέω. Πήρα ελληνικό διαβατήριο, έψαξα να βρω διαμέρισμα στη Νέα Σμύρνη για να αγοράσω, αλλά μετά τα όσα έγιναν με τον Τζούροβιτς έπρεπε να φύγω. Δυστυχώς... Να φανταστείς ακόμα το μπρελόκ που έχω στα κλειδιά του αυτοκινήτου μου έχει το σήμα του Πανιωνίου! Το έχω από τότε που ήμουν στην Ελλάδα!»
«Ελπίζω να με έχουν συγχωρέσει όλοι στη Νέα Σμύρνη...»
Κλείνοντας ζήτησε να πει κάτι στους... πρώην συμπαίκτες, αλλά και στους φίλους του Πανιωνίου: «Στα παιδιά που παίζαμε μαζί θέλω να ζητήσω ένα μεγάλο συγνώμη που είχα φύγει από εκείνο το παιχνίδι. Δεν έπρεπε! Μπορεί να πέρασαν 20 χρόνια από τότε, αλλά ακόμα το σκέφτομαι και ελπίζω να με έχουν καταλάβει γιατί το έκανα. Μόνο λόγω Τζούροβιτς. Μόνο...». Όσο για τους φίλους των «κυανέρυθρων»;
«Πρώτα θέλω να πω σε όλους όσους κάναμε παρέα στην πλατεία, ότι όταν έρθω να... ετοιμαστούν για να παίξουμε πάλι ποδόσφαιρο και να θυμηθούμε τα παλιά (Γέλια). Για όλους όσους έρχονταν στο κλειστό της Νέα Σμύρνης θέλω να τους ευχαριστήσω για την αγάπη τους και τη συμπαράστασή τους τα τέσσερα χρόνια που έμεινα στην Ελλάδα. Κάθε φορά που έπαιζα στο γεμάτο μας γήπεδο, ένιωθα ότι βρίσκομαι σε γιορτή!
Πηγή : sentragoal.gr
Δημοσίευση σχολίου